Χρόνια Πολλά

Χρόνια Πολλά, να τα πούμε εισαγωγικά για να γκρινιάξουμε εξαγωγικά.

Ολα ωραία και καλά αλλα, τώρα πες εσυ γιατι δηλαδη δε μπορούμε να μπούμε στην ιστοσελίδα μας; Θέλω να πω, γιατι τέλος πάντων ξαναμανακρέμασε το σύστημα, μας κρέμασε για να το λέμε πιο σωστα! Αγκρρρ @#&**@(??/*... (ακολουθεί κραυγή απόγνωσης και η αυλαία πέφτει με τους λυγμούς του λύκου υπο το φεγγαρόφως).

Τι τα θες, press papier ειν' η ζωή κι ακομα περισσότερο pressing ασκει μια όμορφη στιγμή, οταν τη σκέφτεσαι, αφού την έχεις ζήσει, οταν δηλαδη ειναι πια αυτό που λέμε παρελθόν. Τότε, η όμορφη στιγμή γίνεται πιο όμορφη, τα χρώματα της πιο ζωντανά, πιο έντονα απ' οσο τα έζησες στ' αλήθεια, η ίδια η ανάμνηση καμιά φορα φτάνει να είναι ζωντανότερη απο την αλήθεια που έγινε όνειρο σε μια γηράσκουσα μνήμη... pressing ώστε να δημιουργηθούν ξανά οι παράμετροι που θα σε βοηθήσουν να την ξαναζήσεις. Ισως οχι την ιδια, ισως μιαν άλλη, νεα, προσαρμοσμένη στο παρόν και τις ανάγκες του, μια όμορφη στιγμή μες στην ασχήμια της πραγματικότητας, αυτό το κάτι που σου λείπει για να 'σαι εστω και για λίγο πλήρης.

(αποσπάσματα απο τη συλλογή: Σα Να μην εφτανε Αυτό)